Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Οι Απεργίες και Οι Συνέπειες των Απεργιών


Όπως ξέρετε όλοι, η Ελλάδα αυτές τις μέρες αντιμετωπίζει υπερβολικά πολλές απεργίες. Νομίζω πως η αιτία είναι γνωστή σε όλους τους λαούς του κόσμου. Εξαφανίστηκαν τα χρήματα του κράτους για άπειρους λόγους (Συγκεκριμένα από μια μερίδα ανθρώπων!). Και το κράτος θέλει να τα συμπληρώσει αυξάνοντας τους φόρους από όλους τους τομείς των εισοδημάτων. Το Φ.Π.Α. στα τρόφιμα αυξήθηκε στα 13% (ενώ ήταν 8%), στα απλά προϊόντα  (τηλεόραση, υπολογιστές, τηλέφωνα και πάει λέγοντας) το Φ.Π.Α. έφτασε στα 23% (ενώ ήταν 18%). Το καλοκαίρι του 2007 η βενζίνη έκανε περίπου στα 0.80 ευρώ ενώ τώρα έφτασε σε σημείο 1.5 ευρώ. Δηλαδή αύξηση διπλή και σε λίγο χρονικό διάστημα. Όταν σκεφτόμαστε εκ μέρους του λαού όμως, η ζυγαριά ζυγίζει άλλο βάρος. Τα έξοδα αυξήθηκαν αλλά τα έσοδα κόπηκαν. Δηλαδή η ζυγαριά στο μέρος των εσόδων πλέον δεν είναι όπως ήταν πριν από ένα χρόνο. Φυσικά αυτή η κατάσταση δημιούργησε μεγάλη αγανάκτηση στην πλευρά των απλών ανθρώπων. Εκτός από την αγανάκτηση είναι και η ανασφαλής κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο μυαλό του λαού. Δηλαδή, έχει χαθεί η εμπιστοσύνη στο κράτος. Για αυτό το λόγο για να μη πάρει άλλα μέτρα η κυβέρνηση, γίνονται συνεχώς διαδηλώσεις, απεργίες και στάσεις εργασίας.


 Τις ώρες που γίνονται στάσεις εργασίας και απεργίες, όλοι παίρνουν τα αυτοκίνητά τους ή παίρνουν ταξί από την μέση του δρόμου. Σε τελευταία ανάλυση η πλευρά που χάνει είναι ο λαός και η πλευρά που κερδίζει, είναι πάλι το κράτος. Διότι τότε που γίνονται οι απεργιακές κινήσεις, κερδίζουν οι ταξιτζήδες και τα βενζινάδικα! Και τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όσο περισσότερο βγάζουν, τόσο περισσότερο πληρώνουν φόρους. Δηλαδή έμμεσα το κράτος κερδίζει με τους αυξημένους φόρους. Είχα ακούσει σε μια ομιλία του καθηγητή μας στο πανεπιστήμιο ότι εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου μικραίνει η δική σου ελευθερία. Δηλαδή εκεί που κάνουν απεργία οι άλλοι εγώ χάνω τα λεφτά και τη δύναμη και πάει λέγοντας. Φυσικά και είναι η ελευθερία κάθε πολίτη να διαδηλώσει το σημείο που τον ενοχλεί αλλά και εγώ έχω το δικαίωμα να μετακινηθώ. Αυτό είναι το θέμα. Όταν ξεκινήσετε να πάτε κάπου και μετά διαπιστώσετε ότι έχει απεργία, τότε ή θα κλειστείτε μέσα και δε θα κινηθείτε ή θα πληρώσετε επιπλέον λεφτά για να κινηθείτε. Είτε πληρώνοντας τη βενζίνη είτε το ταξί. Αλλά σε τελευταία ανάλυση όλοι έχουμε τη κοινή προσδοκία να βελτιωθούν όλα τα προβλήματα.